سال 87 وارد بازار میشود، یعنی درست در بحبوحه تبلیغات وسیعی که برای سرمایهگذاری در بخش تولید نانهای صنعتی انجام میشد، مهدی هم با استفاده از زمینی که ارث پدریاش بود و برای اینکه استفادهای از این ملک کرده باشد، با دریافت وام وارد این کار میشود. پنج نفر از اعضای خانواده هم وارد کار میشوند و رفتهرفته بر تعداد شاغلان تولیدی نان سینا اضافه میشود تا جایی که الان 24نفر هم بهعنوان کارمندان این خانواده بهصورت مستقیم با آنها همکاری میکنند که هر کدام حداقل یک میلیون تومان در ماه دریافتی دارند.
نان را میشناسانیم
از وقتی کارش را شروع کرده بیشترین هزینه و سرمایه و انرژیاش را صرف معرفی این نوع از نان کرده است. چون هنوز نانهای این چنینی بهخوبی به مردم معرفی نشدهاند. مهدی میگوید: ما به مشتریانمان نان را میشناسانیم و کاملا معرفی میکنیم و روزانه 50 درصد از مراجعهکنندگان به واحد تولیدی ما خریداران ثابت هستند که به خوبی خواص نانهای ما را میدانند. نانهایی که حالا تعدادشان به بیش از 110مدل رسیده است که هر مدل براساس فرمولی ویژه و مواد مغذی خاصی تعریف و تولید میشود.
مهدی برای پخت نانهایش به کشورهایی چون آلمان، بلژیک و ترکیه سر زده تا فرمولهای جدید و شیوههای پخت نوین را یاد بگیرد. هر نانی را براساس فرمولی تولید میکند و بر اندازهگیری تاکید بسیاری دارد. وقتی از اندازهگیری و ترازو حرف میزند انگار چیزی ناراحتش کرده باشد، کمی تن صدایش را بالا میبرد و میگوید: هنوز در بین مردم ما و در صدا و سیمای ما ترازو و اندازهگیری دقیق جایی ندارد.
هنوز بهصورت کفهای و تجربی اندازهگیری میکنند و از یک فنجان و یک قاشق غذاخوری و چایخوری و... استفاده میشود که از عدم توجه به فرمول پخت دقیق در آشپزی ایرانی نشان دارد. در حالی که هر مادهای باید وزنش مشخص باشد. این مسئله بهویژه در مورد خمیرمایه نان بسیار مهم است زیراکه کم یا زیادش موجب دیررسیدن و زودرسیدن خمیر میشود و تاثیر مستقیم بر کیفیت نان و در نتیجه سلامت مردم دارد.
فضا و هزینههای خرید ماشینآلات
مهدی در مورد میزان فضای لازم برای راهاندازی تولیدی 100متر را تعرفه اتحادیه معرفی میکند و البته کمتر از این متراژ را بهصرفه نمیداند. وی همچنین در مورد ماشینآلاتی که استفاده میکند میگوید: ماشینآلات خوبی در ایران ساخته میشود. اما خدمات پس از فروش مناسبی نداشته و در نتیجه استهلاک بالایی دارند.در مقابل دستگاههای خارجی هم با اینکه خدمات پس از فروش ندارند اما بهدلیل کیفیت بالاتری که دارند، دیرتر مستهلک میشوند و تولیدکننده ترجیح میدهد با هزینه بیشتری واردشان کند اما هزینههای خرابیشان را نپردازد.
مدیرعامل نان سینا هزینه خرید دستگاهها و ماشینآلات برای واحد تولیدی کوچک را اگر از نوع ایرانی باشد بیش از 120میلیون تومان و هزینه خرید نوع خارجی را روی 200میلیون تومان برآورد میکند و در ادامه آلمان، ایتالیا، ترکیه و بعضی از کشورهای شرق آُسیا را بهعنوان سازندههای معتبر دستگاهها و ماشینآلات این حوزه معرفی میکند. دستگاههایی که شامل خمیرگیر اسپیرال، دیوایدر، گرمخانه برای رسیدن خمیر، دستگاههای برش، فر و... هستند.
مدت زمان سربهسر شدن سرمایه
بعد از سه سال سرمایهاش سربهسر میشود اما به قول خودش با خون دل خوردن. چون حق بیمهای را که گفته بودند نمیگیرند، پرداخت میکند و وام 50 میلیونی که وعدهاش را داده بودند، ندادند. میگوید: اگر قرار باشد به نقطه آغاز برگردد، این کار را شروع نمیکند چون هر چقدر هم که حرفهای کار کنید، وقتی دولت برنامهای برای معرفی این محصولات ندارد، بخش خصوصی بهتنهایی نمیتواند کاری از پیش ببرد و ادامه میدهد: هر چند ما توانستهایم مشتریان ثابتی به دست بیاوریم ولی کار بسیار سخت پیش رفته است.
در این میان با پدیدهای بهنام سوبسید مقابله کردهایم. سوبسیدی که آرد را به ما کیلویی 19هزار تومان میداد و به پخت سنتی کیلویی 2هزار تومان. مهدی میگوید: به این مشکلات باید مسائل قانون وزارت کار را هم اضافه کنید. چون قانون وزارت کار، قانون وزارت کارگر است و کارفرما هیچ حق و حقوقی ندارد. از طرفی شاید کمتر کسی این نکته را بداند که واحدهای تولیدی نان سنتی از مالیات معاف هستند اما واحدهایی چون ما باید هزینههای بالای مالیات را هم در کنار بیمه و هزینههای انرژی بپردازیم.
دورریز نان صنعتی تنها 10درصد است در مقابل دهها درصد سنتیها. از طرفی 90درصد نانهای سنتی جوش شیرین دارند و جوهر قند هم بعضی از واحدها اضافه میکنند که جلوی سستی آرد را بگیرند و هیچ مقابلهای هم با آنها نمیشود. در نهایت اینکه با همه مشکلاتی که مهدی با آن دست به گریبان بوده است، اما برای پیشبرد کارش توانسته با چهار بیمارستان به توافق برسد که همه نانشان را از نوع صنعتی استفاده کنند و مهدی نانشان را تامین میکند.