استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی(ره) بقا، امنیت و کیفیت آحاد جامعه را در گرو رویکرد تولیدمحورانه دانست و گفت: راه نجات هر کشوری در ساختار نهادی تولیدمحور است. به گزارش ایرنا، «فرشاد مومنی» در نشست نقد و بررسی کتاب «اقتصاد سیاسی توسعه در ایران امروز» در دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی (ره) افزود: اتخاذ رویکرد تولیدمحورانه در ساختار نهادی کشور افزایش رفاه اجتماعی، امنیت ملی و کیفیت زندگی را برای مردم به همراه خواهد داشت.
وی گفت: موتور اصلی توسعه اقتصادی کشور اشتغال مولدزاست. استاد دانشگاه علامه طباطبایی(ره) تاکید کرد: گرفتاریهای امروز ایران از عمل نکردن به قانون اساسی ناشی نمیشود، بلکه به دلیل دور زدن قانون اساسی است که در دولتهای نهم و دهم بهشدت انجام میشد. وی گفت: در دوران هشت ساله دولتهای نهم و دهم یک هزار میلیارد دلار از طریق درآمدهای نفتی و گازی به اقتصاد کشور تزریق شد اما شاخص فلاکت در دو ماه پایانی دولت دهم نسبت به آغاز دولت نهم دو برابر شد.
به گفته مومنی، خالص فرصتهای شغلی ایجاد شده در بخش صنعت در سالهای 1384 تا 1390، منفی 415 هزار رشد داشت که این موضوع نشاندهنده بیمانندترین صنعتزدایی در بیسابقهترین سالهای درآمدی کشور است. این استاد دانشگاه گفت: خالص فرصتهای شغلی ایجاد شده در مشاغل غیرقابل طبقهبندی در سالهای 1384 تا 1390، 795 هزار نفر افزایش یافت. ویکاهش توان اقتصادی جامعه در دولتهای نهم و دهم را «فاجعهآمیز» خواند و گفت: رفاه اجتماعی نیز به طرز چشمگیری کاهش یافت.
استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی کاهش چشمگیر سرانه مصرف مواد پروتئینی، لبنی و نشاستهای، فروپاشی طبقه متوسط و گسترش بیسابقه فقر را ناشی از عملکرد دولتهای نهم و دهم دانست. وی اضافه کرد: از زاویه اشتغال، بررسیها نشان میدهد شیوه حکمرانی در دولتهای نهم و دهم برای کشور فاجعههای انسانی، محیط زیستی و اقتصادی به همراه داشته است. مومنی از دولت کنونی انتقاد کرد که در برابر شیرینکاریهای صورت گرفته در دولتهای نهم و دهم سکوت پیشه کرده است.
وی تاکید کرد: جامعه ایران دیگر توانی برای پرداخت هزینههای تحمیل شده از سوی آن دولتها را ندارد و باید آنچه را بر کشور گذشت، بیان کرد تا دیگر تکرار نشود. وی یادآوری کرد: در دوران دفاع مقدس کشور با توان تولیدی خود توانست افتخارهای زیادی به دست آورد. این استاد دانشگاه گفت: اگر توان تولیدی نبود ادامه مسیر غیرممکن بود. مومنی مشی و مرام تولیدکنندگان را با مشی و مرام رانتخواران و رباخواران متفاوت دانست و گفت: اعتلای فرهنگی در پناه تولید ممکن خواهد شد نه در پناه رانتخواریها و رباخواریها.