در هفت گروه از اقلام مصرفی خانوارها یعنی «لوازم خانه»، «حمل‌‌و‌نقل»، «ارتباطات»، «تفریح و امور فرهنگی»، «تحصیل»، «رستوران و هتل» و «کالاها و خدمات متفرقه» متوسط هزینه‌هایی که خانوارها در سال گذشته صرف هر یک از این اقلام کرده‌اند، در مقایسه با مقادیر مشابه سال 1391، رشدی کمتر از 30 درصد داشته است.

همان‌طور که این فهرست نشان می‌دهد، هیچ‌یک از این هفت گروه در مقایسه با چهار گروه پیشین (مسکن، پوشاک، خوراک و درمان) جنبه ضروری‌تری را در مخارج خانوارها نداشته‌اند. از این موضوع می‌توان این گونه برداشت کرد که در شرایطی که خانوارها مجبور بوده‌اند مخارج خود را به‌صورت «واقعی» (نه اسمی) کمتر کنند، به ناگزیر این هزینه را به اقلام ضروری‌تری در سبد مصرفی خود اختصاص داده‌اند.

مقایسه سهم هر کدام از این گروه‌ها از کل مخارج در سال گذشته با سهم آنها در سال 1391، این تغییرات را بیشتر روشن می‌کند: می‌توان محاسبه کرد که هر‌یک از گروه‌ها در سال 1391 چند درصد از مخارج کل خانوارها را به خود اختصاص می‌دادند و این سهم، در سال گذشته چه تغییری یافته است. بررسی این داده‌ها حاکی از این است که از سال 1391 تا 1392، سهم گروه «خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها» از 2/26درصد به 3/26درصد، سهم گروه «پوشاک و کفش» از 5/4درصد به 6/4درصد، سهم گروه «مسکن، آب، برق، گاز و سایر سوخت‌ها» از 9/32 درصد به 1/34 درصد و سهم گروه «بهداشت و درمان» از 5/5‌درصد به 6/5درصد افزایش یافته است.

در همین فاصله، سهم گروه‌های دیگر که نسبتا «غیرضروری‌تر» یا «لوکس‌تر» بوده‌اند، از کل مخارج خانوارها، با کاهش مواجه بوده است، به‌طوری‌که سهم گروه «لوازم، اثاث و خدمات مورد استفاده در خانه» از 5/4درصد به 2/4درصد، سهم گروه «حمل‌ونقل» از 4/9درصد به 5/8درصد و سهم گروه «تحصیل» از 2 درصد به 8/1درصد و سهم گروه «کالاها و خدمات متفرقه» نیز از 2/8 درصد به 1/8 درصد کاهش یافته است.