سرمایهگذاران جهانی وارد دورهای شدهاند که بحرانها پشت سر هم از راه میرسند؛ از جنگ و تنشهای ژئوپلیتیک گرفته تا شوکهای اقلیمی، تورم و بدهیهای سنگین دولتها. در چنین فضایی، نسخههای قدیمی سرمایهگذاری که بر ترکیب سهام و اوراق دولتی برای کاهش ریسک تکیه داشتند، دیگر مثل گذشته جواب نمیدهند.

به گزارش والاستریت ژورنال، تحلیلگران میگویند اوراق دولتی که زمانی پناهگاه امن سرمایهگذاران در دورههای بحران بود، به دلیل تورم بالا، کسری بودجه و رشد بدهی دولتها کارایی سابق را از دست داده است. مدیران سرمایهگذاری اکنون درباره افزایش سهم سهام، طلا، صندوقهای پوشش ریسک و داراییهای جایگزین برای مقابله با نوسانهای دائمی صحبت میکنند.
مسئله اصلی این است که بحرانهای امروز فقط یک شوک کوتاهمدت نیستند. جنگها، رقابت قدرتهای بزرگ، تغییرات اقلیمی و بیثباتی سیاسی، همزمان بر قیمت انرژی، زنجیره تامین، تورم و نرخ بهره اثر میگذارند. به همین دلیل، سرمایهگذار دیگر نمیتواند فقط با خرید اوراق خزانه یا اوراق دولتی، خود را در برابر سقوط بازارها بیمه کند.
در گذشته، وقتی سهام افت میکرد، اوراق دولتی معمولا رشد میکرد و بخشی از زیان سرمایهگذاران را جبران میکرد. اما حالا اگر بحران باعث جهش قیمت نفت یا تورم شود، همان اوراق هم میتواند آسیب ببیند؛ چون بازار انتظار نرخ بهره بالاتر را قیمتگذاری میکند.
نتیجه این تغییر، نیاز به مدیریت فعالتر پرتفوی است. سرمایهگذاران باید فقط به مدلهای ثابت و منفعل تکیه نکنند و نسبت به مسیر تورم، سیاست پولی، ریسکهای ژئوپلیتیک و کیفیت بدهی دولتها حساستر باشند. در عصر بحرانهای دائمی، دارایی امن دیگر به سادگی گذشته تعریف نمیشود.
