تقریبا در هر حوزه‌ای و هر جایی که با روبه‌رو شدن با مشکلات به‌اصطلاح به بن‌بست می‌رسند، به کارشناس آن حوزه مراجعه می‌کنند. کارشناس تقریبا حل‌المسائل آن حوزه است و می‌تواند نظرات کارشناسی بدهد تا مشکل یا مسئله رفع شود. 

اما در بعضی از رسته‌های مجموعه‌داری، نبود کارشناس به یک مشکل عمده تبدیل شده است. یکی از این مشکلات بازمی‌گردد به قیمت‌گذاری مجموعه‌ها. هرچند در حوزه‌هایی همچون اسکناس یا تمبر افراد بسیار خبره و کارکشته‌ای وجود دارد که افراد مختلف با مراجعه به آنها ارزش مجموعه خود را مشخص می‌کنند، اما افرادی که مثلا مجموعه‌ای از قفل یا کبریت و غیره دارند، میزان و معیاری برای ارزش‌گذاری مجموعه خود ندارند.

همین امر موجب می‌شود که در هنگام خریدوفروش ضرر و زیان‌های متعددی متوجه آنها باشد. این مسائل در حالی است که شفافیت در مورد ارزش پولی مجموعه‌ها می‌تواند مانعی باشد برای کلاهبرداری‌های احتمالی. اما همان‌طور که ذکر شد در بسیاری از رسته‌ها و شاخه‌های مجموعه‌داری در ایران، معیار دقیق و مشخصی برای تعیین ارزش پولی مجموعه‌ها وجود ندارد و راه برای ایجاد مشکلات متعدد همواره باز است.

به همین خاطر هم هست که وقتی از بسیاری از افراد در مورد ارزش مالی مجموعه‌هایشان سوال می‌پرسید، جواب مشخصی نمی‌دهند و معمولا از عشق و علاقه شخصی می‌گویند و اینکه اصلا به ارزش ریالی مجموعه خود فکر نکرده‌اند. اما اگر قرار است مجموعه‌داری در ایران رنگ و روی حرفه‌ای به خود بگیرد، باید جنبه‌های حرفه‌ای‌گری در آن رعایت شود که یکی از مشخصه‌های این دنیای حرفه‌ای مشخص بودن ارزش پولی مجموعه‌هاست و به نظر نمی‌رسد که دیگر عشق وافر و احساس شخصی جوابگوی این دنیای رو به رشد باشد.