اتحادیه اروپا آماده میشود به شهرهای گردشگری اختیار بیشتری بدهد تا با اجارههای کوتاهمدت شبیه Airbnb برخورد کنند. دلیل اصلی، فشار این نوع اجارهها بر بازار مسکن، افزایش قیمت خانه و بیرون رانده شدن ساکنان محلی از مناطق توریستی است. این خبر برای ایران فقط یک موضوع اروپایی نیست؛ برای شهرهای توریستی، پلتفرمهای اقامتی، سرمایهگذاران ملکی و فعالان گردشگری درس مهمی دارد.
به گزارش فایننشال تایمز، کمیسیون اروپا در حال آمادهسازی «قانون مسکن قابلدسترس» است تا کشورها و شهرهای اروپایی بتوانند اجارههای کوتاهمدت را با اطمینان حقوقی بیشتری تنظیم کنند. در کل اتحادیه اروپا سهم این اجارهها حدود ۱.۲ درصد از موجودی مسکن است، اما در برخی نقاط گردشگری مانند دوبروونیک، سورنتو و فوئرتونتورا این سهم میتواند به حدود ۲۰ درصد برسد.
اثر بر ایران چیست؟
در ایران نیز شهرهایی مثل شمال کشور، شیراز، اصفهان، کیش، قشم، مشهد و برخی مناطق تهران با رشد اقامتگاههای کوتاهمدت روبهرو هستند. اگر این بازار بدون چارچوب رشد کند، میتواند قیمت اجاره، دسترسی ساکنان محلی به مسکن، کیفیت خدمات گردشگری و حتی امنیت مصرفکننده را تحت تأثیر قرار دهد.
کدام کسبوکارها باید مراقب باشند؟
پلتفرمهای رزرو اقامتگاه، مالکان واحدهای مبله، هتلها، آژانسهای گردشگری، سرمایهگذاران ملکی، مشاوران املاک و کسبوکارهای خدماتی اطراف مناطق توریستی.
چه کسانی ممکن است منتفع شوند؟
کسبوکارهایی که زودتر شفافیت، مجوز، استاندارد خدمات و اعتمادسازی را جدی بگیرند. هتلها و اقامتگاههای رسمی هم اگر روی کیفیت، امنیت، خدمات و تجربه بهتر کار کنند، میتوانند از سختتر شدن فضای اجاره غیررسمی نفع ببرند.
مدیر ایرانی امروز چه کاری انجام دهد؟
اگر در حوزه گردشگری یا اقامتگاه فعال است، باید از حالا به سمت شفافیت برود: قرارداد روشن، قیمتگذاری شفاف، ثبت اطلاعات میزبان، استاندارد نظافت، پشتیبانی مسافر و بیمه مسئولیت. اگر سرمایهگذار ملکی است، نباید فقط روی رشد بیپایان اجاره کوتاهمدت حساب کند؛ احتمال تنظیمگری در این بازار جدی است.
جمعبندی فرصت امروز:
خبر اروپا درباره Airbnb یعنی «گردشگری بدون تنظیمگری پایدار نمیماند». بازار ایران هم اگر میخواهد هم گردشگر جذب کند و هم مسکن شهری را از دسترس خارج نکند، باید میان درآمد کوتاهمدت و پایداری شهری تعادل برقرار کند.