نشست تازه G20 در آمریکا فقط یک گردهمایی سیاسی نیست؛ برای فعالان اقتصادی، نشانه‌ای از دوره‌ای است که تجارت جهانی همزمان زیر فشار تعرفه‌ها، بدهی دولت‌ها، نرخ‌های بهره بالا و تنش‌های ژئوپلیتیک قرار گرفته است. وقتی اقتصادهای بزرگ بر سر کسری تجاری، صادرات چین، بدهی آمریکا و تحریم‌های ثانویه اختلاف دارند، نتیجه آن برای کسب‌وکارها ساده است: تجارت خارجی قابل پیش‌بینی‌تر نمی‌شود؛ پیچیده‌تر و پرهزینه‌تر می‌شود.

به گزارش رویترز، وزیر خزانه‌داری آمریکا در نشست G20 تلاش دارد دستور کار را به سمت کاهش عدم‌تعادل‌های تجاری، رشد اقتصادی و فشار بیشتر بر روابط اقتصادی با ایران ببرد. در همین حال، تعرفه‌های جدید آمریکا ده‌ها کشور را تحت تأثیر قرار داده، نگرانی درباره مازاد صادراتی چین بالا مانده و بازار اوراق آمریکا نیز زیر فشار بدهی بالای دولت و افزایش بازده اوراق بلندمدت قرار دارد.

اثر بر ایران چیست؟
برای ایران، این خبر یعنی مسیر تجارت خارجی از چند جهت پرریسک‌تر است. نخست، وقتی تعرفه‌ها و سیاست‌های حمایتی بیشتر می‌شود، قیمت کالاهای واسطه‌ای، ماشین‌آلات، مواد اولیه و حمل‌ونقل جهانی نوسانی‌تر می‌شود. دوم، فشار روی تجارت با ایران می‌تواند هزینه تسویه، بیمه و همکاری با واسطه‌ها را بالا ببرد. سوم، اگر نرخ‌های بهره جهانی بالا بماند، تأمین مالی تجارت و سرمایه‌گذاری بین‌المللی گران‌تر می‌شود.

کدام کسب‌وکارها باید مراقب باشند؟
واردکنندگان مواد اولیه، صادرکنندگان پتروشیمی و فلزات، شرکت‌های حمل‌ونقل، بازرگانان کالاهای صنعتی، واردکنندگان ماشین‌آلات و کسب‌وکارهایی که خریدهای دلاری یا یورویی مدت‌دار دارند.

چه کسانی ممکن است منتفع شوند؟
شرکت‌هایی که تأمین‌کننده و مسیر حمل جایگزین دارند، کمتر آسیب می‌بینند. همچنین تولیدکنندگانی که می‌توانند بخشی از مواد اولیه یا قطعات را داخلی‌سازی کنند، در دوره بی‌ثباتی تجارت جهانی مزیت بیشتری خواهند داشت.

مدیر ایرانی امروز چه کاری انجام دهد؟
برای کالاهای کلیدی فقط یک کشور، یک مسیر حمل یا یک واسطه مالی نداشته باشد. قراردادهای وارداتی باید بند تغییر هزینه حمل، تغییر تعرفه، تأخیر تحویل و ریسک تسویه داشته باشند. مدیر مالی هم باید خریدهای ارزی بزرگ را مرحله‌ای کند و سناریوی افزایش هزینه تجارت را در بودجه ببیند.

جمع‌بندی فرصت امروز:
خبر G20 برای مدیر ایرانی یعنی «جهان به سمت تجارت ساده‌تر نمی‌رود». هر کسب‌وکاری که زنجیره تأمین چندمسیره، قرارداد منعطف و ذخیره نقدینگی بهتر داشته باشد، در این دوره مقاوم‌تر خواهد بود.