در حالی که سالها درباره کاهش وابستگی شرکتهای اروپایی به چین صحبت شده، تازهترین دادهها تصویر متفاوتی نشان میدهد. طبق بررسی مؤسسه اقتصادی آلمان که رویترز منتشر کرده، سرمایهگذاری شرکتهای آلمانی در چین در نیمه نخست ۲۰۲۶ حدود یکسوم افزایش یافته، در حالی که سرمایهگذاری آنها در آمریکا تقریباً دو سوم کاهش کرده و به حدود ۴.۳ میلیارد یورو رسیده است. تحلیل این مؤسسه این است که چین برای شرکتهای آلمانی هم بازار فروش بزرگ است و هم محیطی که رقابت شدید آن، شرکتها را وادار به ارتقای توان تولید و هزینه میکند.
این خبر برای ایران یک پیام مهم دارد: برخلاف روایت ساده «غرب از چین جدا میشود»، زنجیره صنعتی جهان همچنان عمیقاً به چین متصل است. اگر شرکتهای آلمانی برای رقابت جهانی تولید بیشتری را در چین مستقر کنند، سهم چین در ماشینآلات، قطعات، فناوری صنعتی و زنجیره تأمین حتی میتواند بیشتر شود. برای واردکننده ایرانی، این یعنی منشأ واقعی یک محصول «آلمانی» لزوماً آلمان نخواهد بود؛ قیمت، خدمات، قطعه و زمان تحویل بیش از گذشته به شبکه تولید چین وابسته میشود.
اقدام امروز: واردکنندگان ماشینآلات و تجهیزات اروپایی باید در ارزیابی تأمینکننده فقط برند را نبینند؛ محل واقعی تولید، وابستگی به قطعات چینی، امکان تأمین مستقیم از آسیا و خدمات پس از فروش باید جداگانه بررسی شود. همین موضوع میتواند مسیر ارزانتر یا تأمینکننده جایگزین ایجاد کند.