دانشمندان آزمایشگاه ملی لارنس‌لــیورمور کالیفرنیا معتقدند که ماده تاریک ممکن است ترکیبی از ذرات با بار الکتریکی باشد که به کمک یک نیروی ناشناخته، پیوندی غیرقابل تشخیص داشته باشند. دانشمندان معتقدند که ماهیت ذرات الکتریکی ماده تاریک تنها به کمک برخورددهنده بزرگ هادرونی یا تجهیزات آزمایشگاه زیرزمینی سرن قابل شناسایی است.

ماده تاریک بخش اعظم ساختار جهان ما را می‌سازد، به طوری‌که طبق برآوردهای انجام شده حدود 80‌درصد از جرم کیهان از ماده تاریک تشکیل شده است. متاسفانه به خاطر ماهیت غیرقابل شناسایی بودن این ماده، اطلاعات دانشمندان در مورد این پدیده پیچیده و جالب‌توجه بسیار اندک است. متخصصان فیزیک نجومی معتقدند که حضور ماده تاریک طبق اثر گرانشی آنها در خوشه‌های کهکشانی کاملا مشهود است، اما شناسایی آن به علت وجود ذرات فراری که با مواد رایج در جهان واکنشی نشان نمی‌دهند، بسیار دشوار و ناممکن است. پروفسور پل ورناس با همکاری گروهی از دانشمندان به کمک فناوری شبیه‌سازی رایانه‌ای موفق شدند مدل موسوم به ماده‌تاریک‌ نهان را برنامه‌ریزی و شبیه‌سازی کنند. به کمک این مدل می‌توان رفتار پنهان‌ ماده تاریک، ذرات سازنده و نیروی نهان آن را تا حدی توضیح داد.

مدل ماده تاریک‌ نهان نشان‌دهنده ثبات ماده تاریک است، اما در این مدل به حجم عظیم مواد باردار الکتریکی که دارای هسته‌ ناپایدار هستند نیز اشاره شده است. ذرات باردار ماده تاریک تحت تاثیر دمای بسیار بالای پلاسما در لحظه انفجار بزرگ وادار به واکنش با مواد معمولی شده‌اند. دانشمندان معتقدند که تجهیزات سرن به قدر کافی برای برگشت زمان و تولید دوباره شرایط تشکیل ماده تاریک قدرت دارند.