کرهجنوبی در مسیر ثبت رکورد تازه صادراتی قرار گرفته و همین خبر برای ایران یک پیام جدی دارد: صادرات پایدار فقط با فروش مواد خام یا کالاهای کمارزش ساخته نمیشود. کشوری مثل کرهجنوبی نشان میدهد وقتی صادرات به فناوری، برند، کیفیت، زنجیره تأمین منظم و بازارهای متنوع وصل شود، حتی در فضای پرریسک تجارت جهانی هم میتوان سهم بازار گرفت.
به گزارش رویترز، صادرات کرهجنوبی از ابتدای سال تا امروز به ۷۰۹.۴ میلیارد دلار رسیده و این کشور در مسیر ثبت صادرات یک تریلیون دلاری قرار دارد؛ اتفاقی که اگر محقق شود، کرهجنوبی را پس از آمریکا، چین و آلمان در جمع کشورهایی قرار میدهد که به این سطح صادرات رسیدهاند.
اثر بر ایران چیست؟
برای ایران، این خبر از زاویه صادرات غیرنفتی مهم است. ایران در پتروشیمی، فولاد، مواد معدنی، محصولات کشاورزی، خشکبار، مصالح ساختمانی، خدمات فنی و برخی کالاهای صنعتی ظرفیت صادراتی دارد، اما بخش بزرگی از این ظرفیت هنوز به خامفروشی، بازارهای محدود، واسطهگری و ضعف برند وابسته است. تجربه کره یادآوری میکند که رشد صادرات فقط با افزایش مقدار فروش نیست؛ با افزایش ارزش هر واحد صادراتی اتفاق میافتد.
کدام کسبوکارها باید مراقب باشند؟
صادرکنندگان مواد غذایی، خشکبار، فولاد، پتروشیمی، قطعات صنعتی، محصولات معدنی، لوازم ساختمانی، شرکتهای بستهبندی، حملونقل بینالمللی و کسبوکارهایی که به بازارهای عراق، ترکیه، امارات، آسیای میانه و اروپا فکر میکنند.
چه کسانی ممکن است منتفع شوند؟
شرکتهایی که استاندارد، بستهبندی، گواهی کیفیت، خدمات پس از فروش، قراردادهای بلندمدت و شناخت بازار مقصد را جدی میگیرند. در تجارت امروز، فقط داشتن محصول کافی نیست؛ خریدار خارجی به ثبات تأمین، کیفیت تکرارپذیر، مستندات و پاسخگویی نیاز دارد.
مدیر ایرانی امروز چه کاری انجام دهد؟
فهرست محصولات صادراتی شرکت را از نظر ارزش افزوده بررسی کند. کدام محصول فقط «فروش ماده خام» است و کدام میتواند با بستهبندی، فرآوری، برند، خدمات یا استاندارد بالاتر گرانتر فروخته شود؟ همچنین باید برای هر بازار هدف، مدارک فنی، بستهبندی، کانال فروش و شریک محلی مشخص شود.
جمعبندی فرصت امروز:
خبر کرهجنوبی یعنی «صادرات، پروژه مدیریتی است نه فقط فروش خارجی». صادرکننده ایرانی اگر میخواهد از نوسان بازار داخلی و خامفروشی فاصله بگیرد، باید صادرات را با استاندارد، برند و زنجیره ارزش بازطراحی کند.