تازه‌ترین آمار چین یک تناقض مهم را نشان می‌دهد: بخش‌هایی از صنعت، به‌ویژه فناوری و تجهیزات مرتبط با AI، سودهای بسیار بالایی می‌سازند؛ اما ضعف مصرف داخلی و ظرفیت مازاد باعث شده رشد سود کل صنایع دوباره کاهش پیدا کند.

به گزارش رویترز، سود شرکت‌های صنعتی چین در ماه اوت تنها ۴.۲ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافت؛ در حالی که رشد ماه ژوئیه ۱۱.۲ درصد بود. رشد سود تجمعی ژانویه تا اوت نیز از ۱۷.۶ درصد در هفت‌ماهه نخست به ۱۵.۷ درصد کاهش یافته است. در مقابل، سود صنایع کامپیوتر، ارتباطات و تجهیزات الکترونیکی در هشت ماه نخست سال ۱۱۰ درصد جهش کرده است.

مسئله اصلی برای اقتصاد چین کمبود تولید نیست؛ کمبود تقاضای کافی برای جذب این تولید است. رویترز می‌گوید شرکت‌ها در برخی بخش‌ها به دلیل مصرف ضعیف و ظرفیت مازاد قدرت قیمت‌گذاری خود را از دست داده‌اند و برای کسب سود بیشتر به بازارهای خارجی متکی‌تر شده‌اند.

برای کسب‌وکار ایرانی، این خبر دو پیام متفاوت دارد. اگر چین مشتری مواد اولیه، پتروشیمی، فلز یا محصول صنعتی شماست، نباید رشد بخش فناوری چین را به معنای رونق همه اقتصاد این کشور تلقی کنید. تقاضای بخش‌های صنعتی پیشرفته می‌تواند قوی باشد، در حالی که بخش مصرفی همچنان ضعیف بماند.

اما برای تولیدکننده ایرانی، بخش دوم مهم‌تر است: هرچه کارخانه‌های چینی نتوانند تولید خود را در داخل بفروشند، انگیزه بیشتری برای صادرات پیدا می‌کنند. این می‌تواند فشار رقابتی بر ماشین‌آلات، قطعات، تجهیزات برقی، کالاهای صنعتی و حتی محصولات مصرفی در بازار ایران و کشورهای همسایه را افزایش دهد.

اقدام امروز: برای پنج محصول اصلی شرکت یک Benchmark تازه با رقیب چینی تهیه کنید؛ قیمت، مشخصات، زمان تحویل و شرایط پرداخت را مقایسه کنید. همزمان اگر به چین صادرات دارید، مشتریان صنعتی و مصرفی را جداگانه تحلیل کنید.