در صورتی کمک‌های سازمانی به هنرهای نمایشی مفید خواهد بود که با برنامه‌ای مدون، در طول یک سال در یک فرهنگسرای مشخص که قابلیت اجرای تئاتر را داشته باشد، فرصت اجرای عمومی به هنرمندان داده شود. 

در بسیاری از رویدادهای مربوط به هنرهای نمایشی من داور بخشی بوده‌ام و به نظرم در این رویدادها کارهای خوبی به اجرا درمی‌آید. در تهران سمت و سوی مدیریت فرهنگی و هنری شهر، ارتقای فرهنگ شهر‌نشینی و موضوعات مربوط به آن است؛ موضوعات مختلفی از قبیل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی در دل این اهداف جای دارد.

تزریق شادی و نشاط به ساکنان پایتخت نیز از دیگر اهداف مهم این سازمان است. همین جو وقتی ایجاد شود بسیاری از معضلات و صدمه‌هایی که بعضا بر اثر نا‌آگاهی از جنبه‌های مختلف از جمله اقتصادی و هزینه به خانوار متحمل می‌شود، از بین خواهد رفت. 

حرکت در این مسیر ارزشمند است. همین که جمع‌های فرهنگی مختلفی ایجاد شود جای خوشحالی دارد. وقتی رزومه گروه‌های مختلف نمایشی را مطالعه می‌کنیم، می‌بینیم اکثر افراد بچه‌های تحصیلکرده‌اند که در محله‌ها، فرهنگسراها و خانه‌های فرهنگ به فعالیت مشغول هستند. 

در‌عین‌حال که حضور در سطح جامعه را مفید می‌دانم، به‌عنوان یک عضو کوچک از خانواده تئاتر فکر می‌کنم این گروه‌ها باید سمت‌و‌سوی حرفه‌ای‌گری به خود بگیرند. یعنی در یک حرکت سطحی باقی نمانند. 

فعالیت گروه‌ها در این سطح می‌تواند فرصتی باشد برای سرمایه‌گذاری بخش‌خصوصی در تئاتر. اگر این حرکت قوی‌تر انجام شود و در مسیر خود استمرار داشته باشد، بخش‌خصوصی نیز علاقه‌مند می‌شود که در یک فضای مستمر و مداوم از تئاتر حمایت کند.