نشست امروز BRICS در دهلینو فقط درباره سیاست نبود. در بیانیه مشترک، اعضا بر حفظ تجارت جهانی، زنجیرههای تأمین، جریان انرژی و امنیت دریایی تأکید کردند؛ موضوعاتی که مستقیماً با هزینه تجارت ایران گره خوردهاند. نکته مهمتر اینکه ایران و امارات، با وجود اختلافهای جدی منطقهای، هر دو این متن را پذیرفتند و مقامهای دو کشور نیز در حاشیه اجلاس گفتوگو کردند.
اهمیت اقتصادی این خبر برای ایران از آنجا میآید که هزینه تجارت خارجی کشور اکنون فقط تابع تعرفه یا نرخ ارز نیست؛ ریسک سیاسی، بیمه کشتی، مسیرهای حمل و دسترسی به شبکه پرداخت نیز بخش بزرگی از قیمت تمامشده تجارت را تشکیل میدهند. وقتی BRICS در بیانیه رسمی خود صریحاً از حفاظت از زنجیره تأمین و تجارت دریایی سخن میگوید، به این معناست که اختلال در تجارت به یک مسئله مرکزی برای اقتصادهای عضو تبدیل شده است.
این موضوع برای ایران اهمیت مضاعف دارد، چون خود BRICS نیز در حال توسعه ابزارهای پرداخت فرامرزی و کاهش وابستگی به زیرساختهای دلاری است. طبق گزارش رویترز، اعضای این بلوک روی اتصال سامانههای پرداخت سریع و حتی پیوند ارزهای دیجیتال بانکهای مرکزی کار میکنند. BRICS اکنون بیش از ۴۰ درصد جمعیت جهان و نزدیک به یکچهارم اقتصاد جهانی را در بر میگیرد.
اما برای مدیر ایرانی، این خبر نباید به شکل «راهحل آماده» تفسیر شود. هیچ بیانیهای بهتنهایی هزینه بیمه را پایین نمیآورد یا انتقال پول را ساده نمیکند. ارزش واقعی برای کسبوکار زمانی ایجاد میشود که این همکاریها به مسیر پرداخت، قرارداد بانکی، تسویه با ارزهای ملی یا کاهش موانع لجستیکی تبدیل شود.
تصمیم امروز: شرکتهایی که با چین، هند، امارات یا دیگر اعضای BRICS تجارت دارند، بهتر است از همین حالا ساختار پرداخت و تسویه خود را بازبینی کنند و مشخص کنند کدام بخش از تجارتشان در صورت توسعه ابزارهای پرداخت غیردلاری سریعتر قابل انتقال خواهد بود. مزیت نصیب شرکتی میشود که پیش از اجرایی شدن ابزارها، قرارداد و حسابداری خود را برای استفاده از آنها آماده کرده باشد.