اختلاف بر سر مازاد ظرفیت صنعتی چین دیگر فقط یک بحث میان واشنگتن و پکن نیست. نشست تازه وزرای تجارت G20 نشان داد اعضا درباره نحوه برخورد با «ظرفیت مازاد» و سیاست‌های صنعتی اختلاف دارند و آمریکا همزمان در حال بررسی ابزارهای تعرفه‌ای جدید است.
به گزارش رویترز، چند عضو G20 مسیر پیشنهادی آمریکا برای اقدام مشترک علیه ظرفیت مازاد و سیاست‌های موسوم به «غیربازاری» را رد کرده‌اند. آمریکا همچنین در چارچوب Section 301 وضعیت ۱۶ شریک تجاری را بررسی می‌کند؛ تحقیقی که می‌تواند در ماه‌های آینده به تعرفه‌های جدید منجر شود. چین در مقابل، اتهام ایجاد ظرفیت مازاد را رد کرده و این رویکرد را توجیهی برای حمایت‌گرایی غرب می‌داند.
بحث حتی به یکی از ستون‌های سازمان تجارت جهانی رسیده است. مقام تجاری آمریکا موضوع تغییر یا گسترش استثناهای اصل Most Favored Nation یا MFN را مطرح کرده؛ اصلی که معمولاً ایجاب می‌کند نرخ تعرفه منتشرشده برای اعضای WTO به‌صورت غیرتبعیض‌آمیز اعمال شود. هنوز توافقی درباره چنین تغییری شکل نگرفته است.
برای ایران، اثر احتمالی این کشمکش غیرمستقیم اما جدی است. اگر بازارهای آمریکا و برخی کشورهای دیگر ورود محصولات صنعتی چین را دشوارتر کنند، بخشی از ظرفیت صادراتی چین می‌تواند به سمت خاورمیانه، آسیای مرکزی و سایر بازارهای بازتر هدایت شود. نتیجه احتمالی برای تولیدکننده ایرانی رقابت قیمتی شدیدتر در ماشین‌آلات، تجهیزات برقی، فولاد پایین‌دستی، خودرو، قطعه و کالاهای مصرفی است.
در مقابل، برای واردکننده همین وضعیت می‌تواند قدرت مذاکره بیشتری ایجاد کند؛ مخصوصاً اگر کارخانه چینی برای جایگزینی بازارهای ازدست‌رفته به دنبال مشتری جدید باشد.
اقدام امروز: برای محصولات حساس، فقط تعرفه ایران را دنبال نکنید. تغییر تعرفه در آمریکا و اروپا می‌تواند جهت صادرات چین را عوض کند. Benchmark قیمت رقبای چینی و پیشنهادهای تأمین‌کنندگان را هر سه ماه به‌روز کنید.