رئیس اتاق بازرگانی در پست تلگرامی نوشت: روی سخنم با مخالفان برجام است. کاش می دانستند نقش آنها درمخالفت با برجام چه صدمه ای به فضای امید در فضای کسب وکار زد.
محسن جلال پور در یادداشت تلگرامی خود نوشت: برجام هم یک ساله شد. فصل دیگری از داستان پر ماجرای ما با غرب ورق خورد و حالا زمان آن رسیده که ببینیم عایدی ما از این فصل چه بوده است.
زمان زود می گذرد. از روزی که مشعوف توافق شدیم تا امروز بارها به این فکر کرده ام که چرا وقت ما صرف دعوای خوبی و بدی برجام شد به جای اینکه تلاش کنیم عایدی بیشتری از باز شدن فضا داشته باشیم. اینجا، آنجا و خیلی جاهای دیگر گفته بودم که «امتیاز 5 یا 95 برجام مهم نیست. مهم، فرصت طلبی و سهم خواهی ما از هر امکان ایجاد شده پس از برجام است.» امروز اما وقتی به یكسال گذشته نگاه می کنم، می بینم در حوزه اقتصاد حتی از 5 امتیاز فضای پسا برجام هم بهره برداری نکرده ایم.
اگر باور داشته باشیم كه مشكل اصلی كشور، امروزمسئله اقتصاد است و اگر بپذیریم كه خروج از رکود و رونق تولید و ایجاد اشتغال، هدف اصلی سیاست گذار است، آنگاه مفهوم زمان برای ما اهمیت بیشتری پیدا می کند. برای اشتغال نیاز به رونق داریم و برای رونق نیاز به امید و انگیزه.
برجام می توانست موتور محرک انتظارات باشد و بذر امید و انگیزه در جامعه بکارد که کاشت، اما با جوانه ها چه کردیم؟
اتاق ها در ایران و تشکل های بخش خصوصی با درك این واقعیت، از همان روزهای آغازین امضای برجام، احساس كردند كه وظیفه اصلی شان استفاده حداكثری ازاین فضابرای حل معضلات اقتصادی و رونق بخشی به اقتصاد و حركت به سمت افزایش اشتغال است و به همین جهت بدون نگاه به دیگرجوانب برجام، تلاش کردند در جامعه امید و انگیزه بیافرینند.
در نشست ها، ملاقات ها و دیدارهای داخلی و خارجی، سعی کردیم انتظارها را تعدیل کنیم و با تکیه بر ظرفیت های واقعی برجام، امید و انگیزه بیافرینیم.
نگاه ما این بود که برجام می تواند موتور محرک انگیزه آفرینی در دو سوی عرضه و تقاضا باشد و در سایه امنیت و آرامش برجام می شود سرمایه گذاری را تقویت کرد و تولید و بازار گشایی را هدف گرفت. تکاپوی ما همین بود و بس.
حالا یک سال از برجام گذشته است و ما دو گلایه داریم. گلایه اول از دولت است که حتی در این یک سال، چندان بندی از دست و پای بخش خصوصی باز نشد و آنجا که می توانست این پرنده را از قفس رها کند، نکرد. یک سال پس از برجام، هنوز فضای کسب وکار مساعد نیست و مشکلات زیادی پیش روی تولید و تجارت قرار دارد. پس از دولت، روی سخنم با مخالفان برجام است. کاش می دانستند نقش آنها درمخالفت با برجام چه صدمه ای به فضای امید در فضای كسب وكار زد. همان ها که در یک سال گذشته تا توانستند بذر ناامیدی در جامعه پراکندند. کاش گروه های سیاسی در این شرایط حساس درک می کردند که برجام برای رونق بخشی اقتصاد ایران یک فرصت است و باید غنیمت شمریمش.
کاش یک سال، اختلاف های سیاسی کنار گذاشته می شد و همه حواس ها به منافع ملی جلب می شد. به قول رئیس جمهوری در اجلاس اقتصاد ایران درپساتحریم «سال های طولانی است که اقتصاد به سیاست یارانه می دهد، اكنون زمان آن رسیده كه سیاست به اقتصاد یارانه بدهد» آیا سیاست، زیر بار بدهکاری چند دهه گذشته به اقتصاد می رود؟