واحد مبالغ اسکناس‌های دوره پهلوی اول ریال بوده است که به ترتیب 5 ، 10، 20، 50، 100، 500 و 1000 ریال قیمت دارند و یک نمونه 10هزار ریالی هم داشته که موافقت نشده و دیگر چاپ نشده است. اسکناس کلاه‌دار 500 ریالی گران‌تر است و اسکناس 1000 ریالی از 500 ریالی و اسکناس پنج تومانی نیز از 500 ریالی به دلیل پایین بودن رقم اسکناس ارزان‌تر است. اسکناس‌های دوره پهلوی اول همراه با امضا بوده است، به طوری که چندین نفر در زمان‌های متوالی اسکناس‌های دوره پهلوی اول را امضا می‌کردند، اما اسکناس‌های رضا شاه بیشتر از سوی امیرخسروی و عبدالحسین هژیر امضا می‌شده است. اسکناس‌های سری اول رضاشاه یا اسکناس‌های کلاه بزرگ که امضای خارجی دارند، گران‌تر هستند. به‌عنوان مثال اسکناس 50 تومانی کلاه بزرگ دارای سه امضا از عبدالحسین هژیر، معین و یک فرد خارجی است که اسکناس کلاه بزرگ 500 ریالی با امضای خارجی گران‌تر از اسکناس با دو امضای دیگر است. 

همچنین اسکناس‌های سری دوم دوره پهلوی اول شماره داشته است، به طوری که روی اسکناس‌های کلاه‌دار پهلوی شماره فارسی وجود ندارد. بعد از اینکه چاپ اسکناس‌های کلاه‌دار از سوی کشور امریکا تمام و چاپ سری اسکناس‌های سربرهنه از سوی کشور انگلستان آغاز شد در ابتدا شماره اسکناس‌های سربرهنه لاتین بود، اما بعد فارسی شده و در نهایت لاتین و بعد فارسی می‌شود، به طوری که شماره‌های سری آخر اسکناس‌های رضاشاه یعنی اسکناس‌های نیم رخ فارسی بوده است. درحال حاضر اسکناس با مهر 1317 با شماره فارسی گران‌تر است. اسکناس‌های دوره پهلوی اول یک نمونه رنگ را دنبال می‌کردند، مثلا اسکناس پنج تومانی رضاشاه که سبز رنگ بوده با آنکه تا آخرین روز حکومت خود بیش از 10مدل اسکناس پنج تومانی چاپ شد، همگی سبز رنگ بودند. درحال حاضر اسکناس پنج تومانی سبزرنگ دوره رضا شاه نایاب است. چاپ اسکناس‌های دوره پهلوی مربوط به 80 تا 90 سال پیش است. به همین دلیل اشکال چاپی در این اسکناس‌ها وجود نداشته است، به طوری که درهنگام چاپ اگر اسکناسی با اشکال و ایراد چاپی مواجه می‌شد، بانک آن اسکناس ایراددار را برداشته و به جای آن اسکناس بدون ایراد وارد بازار می‌کرد. می‌توان گفت در آن دوره چاپ‌ها قوی‌تر و دقیق‌تر بوده است.