جمعه, 23 شهریور 1397 - 14:18

چرا در محیط کار واکنش های افراطی نشان می دهیم؟

بسیاری از واکنش های هیجانی و افراطی ما نسبت به افرادی که با آن ها در ارتباط هستیم، ریشه در احساسات و تجربیات گذشته ما دارد.

به یک مثال آشنا توجه کنید: یکی از کارمندان شرکت به نام دریک، از یکی از کارمندان ارشد جدید خود به نام جروم خواست که تعامل فعالانه تری با برخی از مشتریان داشته باشد، اما ناگهان جروم عصبانی شد و با واکنشی شدید و تدافعی، دفتر را ترک کرد. دریک در مورد آنچه که می دید، واقعاً گیج شده بود. از سمت دیگر، جروم نیز نمی دانست چرا چنین واکنشی نشان داده است. او معمولاً احساسات خود را تحت کنترل داشت. به هرحال، اظهارنظر دریک ناراحت کننده بود و او نیز بدون تفکر پاسخ داده بود.

اتفاقی که بین جروم و دریک رخ داده، زمانی قابل درک است که بدانیم مغز انسان الگوهای شناختی خاصی دارد. به طور خلاصه، مغز ما طبق دو الگوی انطباقی و تولیدکننده عمل می کند. زمانی که اتفاقات در این دو الگو قرار نمی گیرند، مغز چیزی را که می بیند، به اشکال آشنا مرتبط می کند. تجارب قبلی ما، به عنوان میانبرهایی برای درک و تفسیر اطلاعات جدید مورداستفاده قرار می گیرند. این امر کاملاً منطقی است: اگر یک ارتباط بین داده های جدید و قدیمی پیدا شود، مغز با استفاده از دانش ذخیره شده خود، وضعیت جدید را با هزینه بسیار کمتری پردازش می کند، تا اینکه بخواهد همه چیز را از نو درک کند.

مطلب مرتبط: رفتار حرفه‌ ای در محیط کسب‌ و کار

روابط ما با دیگران نیز پروسه معناسازی مشابهی را طی می کند. مغز، براساس «بانک داده های ارتباطی» فعلی، تجربیات جدید را به گونه ای پردازش می کند که با روابط قبلی ما سازگاری داشته باشد. به همین دلیل وقتی سعی می کنیم فردی را درک کنیم که او را به خوبی نمی شناسیم، مغز ما فرض را بر این می گذارد که رفتار این فرد، مشابه با سایر افرادی است که رابطه با آن ها را تجربه کرده ایم، بنابراین وقتی مخاطب، تداعی کننده یکی از افراد موردعلاقه ما است، نسبت به او احساس خوبی داریم. یا زمانی که مخاطب، یادآور فردی است که به ما آسیب زده، در برابر او گوش به زنگ و هشیار می مانیم. به همین ترتیب ما غالباً به طور ناخودآگاه و بدون تفکر، خصوصیاتی را به افراد مختلف نسبت می دهیم که واقعیت ندارند. ما می خواهیم براساس تجارب گذشته، با مخاطبان حال حاضر برخورد کنیم.

جروم پس از آرام شدن متوجه شد که رفتار دریک؛ او را به یاد پدربزرگ مغرور و سرکوبگرش می اندازد. هنگامی که دریک به میز چوبی بزرگ خود تکیه داد و از او خواست که فعال تر عمل کند، پدربزرگش را دید که به میز آشپزخانه تکیه داده و از او می پرسد چرا پسر زرنگ تری نیست. واکنش جروم در مقابل دریک، دقیقاً همان واکنشی بود که در مقابل پدربزرگش نشان می داد: عصبانی شدن و گریختن.

این ارتباط «نادرست» میان افراد، نخستین بار توسط فروید و در پرونده مشهور دورا مطرح شد. زمانی که فروید تلاش می کرد علت ناموفق بودن مداخلات درمانی- ارتباطی خود را با این بیمار بیابد، متوجه شد که دورا، احساسی را که نسبت به یکی از افراد گذشته خود دارد، به او منتقل می کند.

درواقع منابع اصلی واکنش های ارتباطی ما، افرادی هستند که در دوران کودکی نقش مهمی در زندگی ما داشته اند (مانند والدین، خواهر و برادر، سایر اطرافیان). به همین دلیل ما واکنشی را که نسبت به این اشخاص داشته ایم، به سایر افراد زندگی خود منتقل می کنیم، بنابراین پزشکان، معلمان، سلبریتی ها و اشخاص مقتدر، اولین گروهی هستند که این واکنش ها را در ما بیدار می کنند.

زمانی که با اولین دیدار، به کسی علاقه مند می شوید، او فردی را در ذهن شما تداعی کرده که در گذشته احساس خوبی به او داشته اید. درست مثل زمانی که فوراً به شخص مخاطب خود اعتماد می کنید، بدون اینکه متوجه باشید او یادآور فرد قابل اعتمادی در گذشته شما است. یا وقتی شیفته مدیری می شوید که یادآور مادربزرگ حامی و پشتیبان شما است. همچنین بلافاصله از فردی که تأثیرات منفی شخص دیگری را در گذشته شما تداعی می کند، بدتان می آید.

اگر تابه حال در تعامل با مخاطب خود، واکنش هیجانی شدیدی نشان داده اید، به احتمال زیاد یک واکنش انتقالی (Transference Reactions) را تجربه کرده اید. ازآنجاکه واکنش های انتقالی، اساساً احساسات و تجربیات گذشته ما هستند، بروز آن ها در زمان حال نامتناسب و عجیب به نظر می رسد.

واکنش های انتقالی در حد اعتدال، چالشی محسوب نمی شوند، اما زمانی که تبدیل به رفتارهای افراطی می شوند، می توانند واقعاً مشکل آفرین باشند و مانع از ارتباط مناسب با افرادی شوند که تأثیرات مهمی در زندگی ما خواهند داشت. اگر ما مستعد پذیرش واکنش های شدید و تکراری باشیم، بیشتر به خاطر مسائل عمیق تر یا کارهای نیمه تمام گذشته، به مشکل برمی خوریم.

واکنش های انتقالی ناخودآگاه، می توانند ما را گمراه کنند، اما آگاهی از آن ها به ما کمک می کند بسیاری از انگیزه های پنهان خود را بشناسیم. در این صورت یاد می گیریم که از وقوع اشتباهات تکراری جلوگیری کنیم و کنترل بیشتری روی زندگی خود داشته باشیم.

مطلب مرتبط: چالش هایی مهم در مسائل مربوط به محل کار و مدیریت

به الگوهای رفتاری که شما را به دردسر انداخته اند، فکر کنید. به زمان هایی فکر کنید که دیگران یا مسائل را بد قضاوت کرده اید. برای اینکه تحلیل بهتری از اتفاقات داشته باشید، این سؤالات را از خودتان بپرسید: چه افرادی باعث می شوند احساس عصبانیت، اضطراب، خشم، ناراحتی یا خوشحالی کنم؟ چه چیزی را در مورد این افراد دوست دارم یا دوست ندارم؟ این افراد، یادآور چه کسانی در گذشته من هستند؟ چه شباهت ها و تفاوت هایی دارند؟ کشف ارواح گذشته، اولین قدم در راه پایان دادن به سلطه آن ها در زندگی امروز ما است.

گاهی اوقات کنترل واکنش های انتقالی، چالشی است که به تنهایی نمی توانید از عهده آن برآیید. شاید بخواهید از یک مشاور یا روانشناس کمک بگیرید. با کمک این افراد تضادها، اختلافات، مشکلات و مسائل گذشته، به جایی برمی گردند که به آن تعلق دارند: گذشته.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید



عضویت در خبرنامه فرصت امروز

با عضویت در این خبرنامه از آخرین مطالب روزنامه مطلع خواهید شد.

Please wait

با ما در ارتباط باشید

021.88895341

021.88895342

[email protected]

شبکه های اجتماعی