دوشنبه, 21 اسفند 1396 - 16:22

آیا کارآفرینان خوب لزوماً مدیرعاملان خوبی خواهند بود؟

بسیاری از کارآفرینان فکر می کنند هیچ کس به خوبی خود آنها از عهده مدیریت و اجرای پروسه های کسب و کار برنمی آید. آیا این باور در دنیای واقعی مصداق دارد؟

میلیون ها کارآفرین، کسب وکار خود را با یک رؤیای کامل و لیستی از اهداف شروع می کنند. آنها کسب وکاری را راه اندازی می کنند، تیمی را استخدام می کنند، به سودآوری می رسند و به عنوان مولتی میلیونر، بازنشسته می شوند.

ازآنجاکه اغلب بنیان گذاران نسبت به ایده خود بسیار پرشور و مشتاق هستند، تصمیم می گیرند خودشان مدیریت اجرایی کار را هم به عهده بگیرند.

اما مدیریت روزانه یک شرکت، وظیفه مدیرعامل است نه کارآفرین. حالا این سؤال مطرح می شود که آیا کارآفرینان، لزوماً می توانند مدیران خوبی باشند؟

تفاوت ها

کارآفرین، مدیرعامل، تاجر و مدیر، چهار عنوان هستند که بسیاری از اوقات به جای هم به کار برده می شوند، درحالی که وظایف هرکدام با یکدیگر متفاوت است. یک کارآفرین کسب وکاری را از نقطه صفر شروع و خلق می کند، درحالی که یک مدیرعامل کسب وکاری را که راه اندازی شده اداره می کند.

فعالان کسب وکار می توانند هر نقشی را در شرکت به عهده بگیرند، گرچه این افراد بیشتر به فکر استفاده از فرصت ها و کسب و سود هستند. عنوان مدیر نیز می تواند توصیف کننده هر فردی باشد که نظارت بر گروهی از کارمندان را به عهده دارد.

کارآفرینان، مهارت های خود را روی ایده های جدید متمرکز می کنند، تلاش می کنند سرمایه گذاران را متقاعد کنند و با منابع محدود، زیرساخت های کسب و کار را پایه گذاری کنند ولی مهارت های مدیرعامل روی حفظ و رشد کسب وکار متمرکز می شود.

هر دو گروه وظیفه دارند عده ای را مدیریت کنند و در حفظ سودآوری بکوشند. به علاوه، هر دو وظیفه دارند به مشتریان خدمت کنند. اما این فاکتورها، تفاوت های مهم بین مجموعه مهارت ها و آموزش های آنان را پوشش نمی دهد.

حالا سؤال دیگری پیش می آید. این تفاوت ها چگونه روی کارآفرین و مدیرعامل، به عنوان افرادی که کسب وکار را هدایت می کنند، تأثیر می گذارد؟

نکات مثبت

بیاید نگاهی به پروفایل کارآفرینان مدیرعامل داشته باشیم:

مثال های زیادی از کارآفرینانی وجود دارد که در سمت مدیرعامل نیز موفق عمل کرده اند. در بازار امروز شاهدیم که بسیاری از شرکت های موفق، توسط مدیرعاملانی هدایت می شوند که خودشان کسب وکار مذکور را راه اندازی کرده اند.

به عنوان مثال آمازون را در نظر بگیرید. جف بزوس در سن 30 سالگی این شرکت را در گاراژ خانه اش تأسیس کرد. امروز همین مرد سالانه ۶۱.۰۹ میلیارد دلار درآمدزایی دارد و ۹۷ هزار کارمند را مدیریت می کند.

مثال دیگر، لری الیسون که دانشکده خود را رها کرد و شرکت اوراکل را بدون تجربه قابل توجهی تأسیس کرد. او سال ۲۰۱۴ از سمت مدیرعاملی کناره گرفت. بنابراین کارآفرینان می توانند مدیرعاملان خوبی باشند. این طور نیست؟ به علاوه:

- کارآفرینان کسب وکار خود را به طور دقیق و بهتر از هرکسی می شناسند. ویل اسکراتر، بنیان گذار و مدیرعامل Startups. co معتقد است یک استارت آپ، حداقل پس از چهار سال به یک کسب وکار واقعی تبدیل می شود و دست کم به هفت سال دیگر نیاز دارد تا به موفقیت های باثبات برسد.

بنابراین مدیرعاملی که پس از تأسیس استارت آپ به آن می پیوندد، درواقع تاریخچه دقیق شرکتی را که کارآفرین به خوبی می شناسد، از دست می دهد. به همین دلیل آنها باید سعی کنند همه چیز را از ابتدا در مورد شرکت یاد بگیرند، گرچه درنهایت به همه جزییاتی که احتمالاً در توسعه آینده شرکت تأثیرگذار خواهند بود، دسترسی ندارند.

- کارآفرینان افرادی هستند که درهرصورت، در بلندمدت با یک شرکت همراهند. بن هاروویتز از شرکت آندیسن هاروویتز معتقد است کارآفرینانی که مدیرعامل نیز هستند، ازآنجاکه تعهد بلندمدتی به کسب وکارشان احساس می کنند، موفق تر از مدیرعاملانی هستند که با یک قرارداد به شرکت می پیوندند.

از طرف دیگر مدیران می خواهند کسب وکاری را با موفقیت هدایت کنند. بنابراین اگر با پیشنهاد بهتری مواجه شوند، ممکن است ترجیح بدهند شرکت قبلی خود را ترک و از فرصت پیش رو استفاده کنند. کارآفرینان مدیرعامل، صرفاً به فکر هدایت یک شرکت نیستند. آنها می خواهند کسب وکار خود را از طوفان ها گذر دهند و این واقعیت باعث می شود نسبت به کارشان متعهدتر باشند.

نکات منفی

اما نقاط ضعف کارآفرینان در نقش مدیر چیست؟

- کارآفرینان غالباً آموزش های لازم را در این زمینه دریافت نکرده اند. مدیران اجرایی معمولاً مدرک آکادمیک کسب وکار را در پرونده خود دارند و از سال ها تجربه رهبری و مدیریت بهره می برند. کارآفرینان در عمل، ایده خوب خود را راه اندازی می کنند و تأثیرات آن را برای سرمایه گذاران شرح می دهند، تا بتوانند بودجه لازم را به دست آورند.

با این حال گرچه استثنائاتی وجود دارد، اما کارآفرینان به اندازه مدیران حرفه ای، ماهر، متمرکز و کارآزموده نیستند. به همین دلیل در مقام رهبری کسب و کار، نسبت به مدیران اجرایی در سطح پایین تری قرار می گیرند.

- کارآفرینان با چالش ها و تصمیم گیری های دشوار سروکار دارند. آنها در مورد ایده خود شور و اشتیاق زیادی دارند، اما همین موضوع می تواند پیامدهای منفی داشته باشد. به عبارتی، اگر آنها بیش ازحد روی چشم انداز اصلی و تیم اول خود اصرار داشته باشند، در برابر تغییرات مقاومت خواهند کرد.

آنها همچنین باید گزینه های سختی را انتخاب کنند. هنگامی که بحث ضرورت های اجتناب ناپذیر پیش می آید، ممکن است نتوانند راه درست را برگزینند.

کارآفرینانی که در نقش مدیرعامل نیز موفق بوده اند، به نوعی استثنا محسوب می شوند نه روند. نوام واسرمن، نویسنده کتاب «معضلات یک بنیان گذار» می گوید: ۵۰درصد از کارآفرینانی که مدیریت استارت آپ خود را به عهده می گیرند، پس از سه سال این حرفه را کنار می گذارند. سال چهارم، تنها ۴۰ درصد از این کارآفرینان هنوز فعال هستند و درنهایت کمتر از ۲۵ درصد از کارآفرینان موفق می شوند تا انتها شرکت خود را مدیریت کنند.

همه نکاتی که شرح داده شد، به این معنی نیست که کارآفرینان نسبت به مدیرعاملان حرفه ای عملکرد ضعیف تری دارند. اما همانطور که واسرمن می نویسد، آنها می توانند رهبری کسب وکار را به فردی که در این زمینه مجرب تر است واگذار کنند، یا با ریسک یک شکست کامل، به حرکت شان ادامه دهند.

نکته آخر اینکه، کارآفرینان لزوماً مدیرعاملان خوبی نخواهند بود. فقط به این دلیل که آنها ایده خوب و خلاقانه ای را به مرحله تأسیس و راه اندازی رسانده اند، به این معنی نیست که از دانش، مهارت، تجربه و حتی ذهنیت اداره کسب وکار برخوردار باشند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید



عضویت در خبرنامه فرصت امروز

با عضویت در این خبرنامه از آخرین مطالب روزنامه مطلع خواهید شد.

Please wait

با ما در ارتباط باشید

021.88895341

021.88895342

[email protected]

شبکه های اجتماعی